Message

Mexico

Lise, 16 June 2009
Mexico , Tulum

Hasta la vista South America!

Hola chicos,

Hier zijn we weer met meer mooi weer! Het schoon weer komt met enige vertraging door, we staan weer 2.5 land achter, ma hier gaan we dan...
Na ons avonturen in Bolivia zijn we in Peru meteen naar Cuzco getrokken om Machu Picchu te doen, een van die dingen die ge in Zuid-Amerika ‘moet’ doen, gelijk ge in België uhm... bier moet drinken ofzo?
We hebben voor een alternatieve inca jungle trail van 4 dagen gekozen (de ‘echte’ incatrail moet ge maanden op voorhand plannen, en da is nu nie meteen ons sterkte punt). Eerste dag was easy, nog es met de mountainbike bergaf bollen, piece of cake in vergelijking met de death road in la paz. Dan 2 dagen wandelen, door jungle, over rivieren, bergop, bergaf... En ’s avonds na de 2de dag een paar zalige uurkes in hotsprings! Onze groep en de gids was perfect, allemaal e goed tempo en savonds op gepaste wijzen bekomen van het wandelen: in het geval van gids Alfredo was da zich bezuipen met een sterke mix van sterke drank en in bloot bovenlijf paaldansen in een ‘discotheek’ in een van de lokale dorpkes: lachen! De 4de dag was het dan Machu Picchu zelf: om half5 ’s morgens begonnen we aan 1.5u aan strak tempo trappen omhoog, de stairmaster 2000 is er niks tegen! Zo waren we aan de inkom voor openingstijd en konden we een ticket voor de Huayna Picchu bemachtigen (= berg met uitzicht op Machu Picchu, slechts 400 tickets per dag, ook wel de stairmaster 2000 2de versie genoemd). Machu Picchu zelf was machtig, de fotos spreken voor zich! Grappig moment was toen een massa Amerikanen foto’s begon te pakken van Bart die aan het slapen was met Peruviaanse muts, ik hoorde ze iets zeggen van de laatste Inca...
Cuzco was wel een mooie stad maar helaas ook overtoeristisch (Massage miss? Very cheap just for you! You want to buy picture??), dus zijn we er nie te lang blijven hangen.

We hadden duidelijk nog nie genoeg van al da wandelen, en gingen meteen naar Arequipa om een 3 daagse trek in de Colca canyon te doen met als hoogtepunt de condors! Echt gigantische beesten, zo’n 3m spanwijdte, vlak boven onze kop! In Arequipa zijn we wel nog een dagske blijven hangen, met dank aan Ali: de eerste ontmoeting in maanden met de kipkebab!

Da vliegen zagen we nog wel es zitten, dus op naar Nazca waar we herenigd werden met onze goede vriend Joso de Belgica, oftewel Joris van Hasselt en zijn Natascha. Nazca was dan weer een hol, dus zijn we rap in e vliegtuigske gesprongen en naar de Nazca lines gaan kijken, we hadden er eigenlijk meer van verwacht ma kom, das weer van de lijst geschrapt!

Dan nog maar wa meer zand dachten we, en op naar het oasedorp Huacachina, kortbij Ica, om te sandboarden! We gingen in de sandbuggy van de zotte kerel van ons hostel (of een tuinhuis met 2 stapelbedden, tis maar hoe ge het bekijkt), in de buggy leek het wel of ge in een attractie in Bobbejaanland zat! Het sandboarden was ook vet; tevreden en met ieder lichaamsopening vol zand keerden we terug! De volgende dag namen we weer met pijn in het hart afscheid van Jos en Tascha...

Na een stop voor pinguïns, zeeleeuwen, pelikanen en veeeeeeeeel andere vogels en vogelstront op de Islas Ballestas ging het richting El Carmen. Een heel vreemd Afro-Peruviaans dorpke, opeens zit ge daar in een dorp vol zwartjes, een overblijfsel van de slavernij en hacienda’s lang geleden... De katoenplantages zijn er nog altijd, de mensen zijn allemaal supervriendelijke en hebben muziek in hun lijf!

Dan naar Lima; grote steden zijn niet meteen ons ding, dus gingen we parapenten en snel weer weg. Na al die bergen en zand was het nog eens tijd voor water en zand! Dus maar naar Mancora voor een paar daagskes chillen (ne mens moet al eens rusten van al die vakantie eh), cocktails drinken en goed eten (goei broodjes pelikaan daar!!).
Omwille van de varkensgriep of Mexicaanse griep of hoe ze het nu weer noemen, waren alle vluchten van Peru naar Mexico afgelast en moesten we onze plannen wijzigen... Dan maar Mexico uitstellen, Guatemala schrappen (voorlopig uiteraard!), en naar Ecuador, voor meer strandplezier!

Dus wij naar Montañita, voor meer chillen en nog es ne keer duiken, lang geleden! Het duiken was nie spectaculair, veel stroming en zichtbaarheid nie geweldig, ma het smaakte toch naar meer (en naar zout), dus daar zijn we nu mee bezig in Mexico!
Na nog een paar stranddorpkes (Ayampe: 3 toeristen denkk, inclusief wij en Puerto Lopez: iets meer toeristen, vette vis/snorkeltour en de coolste vettige hostel ooit), vonden we het toch tijd om stillekes noord richting Quito te gaan om een vlucht naar Mexico te fiksen, **** the pigflu!

Eens dat geregeld was, nog ff hotspringen in de bergen (zalig) en e dagske raften in Tena, naart schijnt het raftingmekka van Zuid-Amerika! Voor ik nog maar in de boot sprong, had ik al een blauw been, we sprongen in de jungle een 8m van ne rots naar beneden in het water, ik schoof uit net toen ik sprong, met een net niet helemaal perfecte landing als gevolg... En dan leek onze raftinggids ook nog op neefje Jan Willems, we vreesden het ergste... Voormiddag viel het raften nog wel mee, beetje spelevaren op de rivier (klasse III-IV), maar de namiddag was al iets anders (klasse IV-V)! Maar we hebben het overleefd, weliswaar eerst nog ff verdronken: toen de boot flipte in een rapid, landde ik aan de ‘verkeerde’ kant van de boot (= de kant met het witte water), en werd naar beneden gezogen door de rivier, was ik blij toen ik die koord naar mn kop zag vliegen!

Dan gingen we weer terug naar Quito, voor nog es een feesje met Tom en Leslie, de Belgen die we ondertussen al voor de 5de keer ofzo tegenkwamen. De volgende dag gingen we niet al te fris toch maar naar Mitad del Mundo of het midden van de wereld (allez toch er kortbij, het monument is 200m verkeerd geplaatst door de Fransen). In het
openluchtmuseum 200m verder (echt op de equator dus) kon ge coole proefkes doen zoals een ei balanceren op ne nagel enzo, vreemde krachten aan het werk op die equator...

En hierna was het dan zover he... 1 juni en afscheid (weeral: voorlopig) van Zuid-Amerika... en op naar Mexico en de varkensgriep! Hier gaat ondertussen alles goed, geen griepsymptomen (niemand trouwens), lekker warm (een 36 stuks gemiddeld denk k), schoon ruines en blauwe zee, maar hierover later meer!

Hasta la vista babies, waarschijnlijk tot in België binnenkort!!

Dikke kussen,
Liske en Berke

React to this message

Reactions to this message